0003J75DDKQ0SYKU-C116-F4

Co to jest metoda luki?

Metoda luki określana jest także jako metoda gap lub jako zestawienie niedopasowania. Jest ona jedną z najprostszych koncepcji pomiaru – zarządzania ryzykiem stopy procentowej, która jest niezmiernie ważna dla działalności banku. Metoda ta polega na analizie niedopasowania aktywów i pasywów w wybranych okresach. Służy głównie do pomiaru i zarządzania ryzykiem stopy procentowej, wynikającym z niedopasowania terminów zmiany oprocentowania po stronie aktywów i pasywów dla pozycji o stałym oprocentowaniu. Ryzyko dla banku wystąpi wówczas, gdy przy istnieniu nadwyżki po stronie aktywów wzrośnie rynkowa stopa procentowa lub odwrotnie, gdy przy istnieniu nadwyżki po stronie pasywów rynkowa stopa procentowa obniży się.

Natomiast przy nadwyżce po stronie aktywów i jednoczesnym spadku stopy procentowej (lub odwrotnie: przy nadwyżce po stronie pasywów i wzroście stopy procentowej) bank zyskuje szansę uzyskania dodatkowych dochodów z tytułu odsetek). Zagrożenie ryzykiem zmniejszenia się dochodów netto z odsetek jest tym większe, im większa jest wielkość nadwyżki (luki); niższe przeciętne oprocentowanie nadwyżki po stronie aktywów, oraz im wyższe przeciętne oprocentowanie nadwyżki po stronie pasywów. Zagrożenie ryzykiem zmniejszenia się dochodów występuje także wtedy gdy ma miejsce większy wzrost rynkowej stopy procentowej przy nadwyżce po stronie aktywów oraz większy spadek rynkowej stopy procentowej przy nadwyżce po stronie pasywów. Wyższy udział nadwyżki pozycji o stałej stopie procentowej w całości aktywów/pasywów także negatywnie wpływa na ryzyko. Na podstawie zestawienia niedopasowania można obliczyć przeciętne oprocentowanie aktywów i pasywów oraz tzw. granicznych stóp procentowych.