informator-kredytowy-1

Zasady wyceny banku

Na dzień bilansowy aktywa i pasywa wycenia się wg kolejnych elementów: po pierwsze środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne: w cenie nabycia lub kosztów wytworzenia albo wartości po aktualizacji, pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne (umorzeniowe). Po drugie wycenia się aktywa do zbycia przejęte za długi w cenie sprzedaży netto (ceny rynkowej netto), i inwestycje rozpoczęte w cenie nabycia lub kosztów wytworzenia, udziały w innych jednostkach, w tym zależnych i stowarzyszonych, oraz długoterminowe papiery wartościowe (lokacyjne) w cenie nabycia pomniejszonej o odpisy spowodowane trwałą utratą ich wartości.

Niezbędne jest też określenie dłużnych papierów wartościowych w cenie sprzedaży, na którą składa się cena zakupu pomniejszona o przypadające za dany okres dyskonto lub odsetki, a także papierów krótkoterminowych (handlowych) w cenach nabycia lub zakupu nie większych niż cena sprzedaży. Istotne są także rzeczowe zapasy składników majątkowych w cenie nabycia lub kosztów wytworzenia, jednak nie wyższych od ich cen sprzedaży netto, środki pieniężne krajowe w kasach i skarbcach, czeki podróżnicze banków oraz stan na rachunkach bankowych w wartości nominalnej, weksle krajowe przyjęte do inkasa, dyskonta lub redyskonta, w wartości nominalnej, należności z tytułu pożyczek, kredytów w wartości nominalnej w dniu po¬wstania, a następnie skorygowanej o rezerwy celowe, stan funduszy, kapitałów w wartości nominalnej. Są to w skrócie zasady bilansowania aktyw i pasywów. Zupełnie odrębne zasady obowiązują wobec aktywów przejętych za długi.